tmux ajanı ayakta tutar, ama dizüstünü kapatırsan tutmaz. Sınır tam olarak burada

Repo burada. tmux bir terminal çoklayıcısı: tek pencereden birden fazla terminal açmanı, aralarında gezmeni ve hepsini arka planda çalışır bırakmanı sağlıyor. Yeni bir araç değil, sunucu tarafında çalışan herkesin yıllardır kullandığı standart bir şey.

Aşağıda fazladan olan şey şu: en çok dolaşan iddianın neden yanlış olduğu, kapağı kapatınca gerçekte ne olduğu, Windows'ta neden çalışmadığı ve orada nasıl çalıştırılacağı, kaynağından doğrulanmış kurulum komutları, günlük kullanımda yeten dokuz tuş, ilk gün canını sıkacak üç şey ve kapatıp gitmenin gerçekten işe yarayan tarifi.

Bir ajanı terminalde çalıştırdığında iş, o terminal penceresine bağlı oluyor. Pencereyi kapatırsan, SSH bağlantın koparsa ya da yanlışlıkla terminali kapatırsan iş de gidiyor. tmux araya giriyor: süreç artık pencereye değil, arka planda duran tmux sunucusuna bağlanıyor. Pencereyi kapat, oturum yaşamaya devam eder.

İkinci faydası ekranı bölmek. Bir bölmede kod yazan ajan, bir bölmede testler, bir bölmede sunucu logları, bir bölmede sen. Hepsi tek pencerede ve hepsi aynı anda görünüyor. Ajanla çalışırken bu, sekme arasında gidip gelmekten belirgin şekilde rahat.

Bu cümle tmux anlatılırken hep geçiyor ve kulağa çok iyi geliyor. Ama tmux işi bilgisayarından çıkarmıyor, sadece terminal penceresinden ayırıyor. İş hâlâ senin makinende çalışıyor. Makine durursa iş de duruyor.

İddianın doğru olduğu bir senaryo var ama şartı şu: iş senin dizüstünde değil, başka bir makinede çalışacak. tmux'ın yıllardır asıl kullanıldığı yer zaten burası, ajanlar çıkmadan çok önce de böyleydi.

Fark şu: dizüstün artık sadece bir ekran. Kapanması, uyuması, Wi-Fi'sının gitmesi işi etkilemiyor çünkü iş orada değil. Bu kurulumda tmux zorunlu, süs değil: SSH bağlantısı koptuğu anda sunucuda başlattığın süreç de ölür, tmux tam olarak bunu engelliyor.

# Yönetici olarak açtığın PowerShell'de
wsl --install

# Bilgisayarı yeniden başlat, Ubuntu'yu aç, kullanıcı adı ve parola belirle
# Sonra Ubuntu terminalinde
sudo apt install tmux

wsl --install komutu gerekli bileşenleri açıp varsayılan olarak Ubuntu kuruyor ve yeniden başlatma istiyor. Windows 11'de ya da Windows 10'un 2004 ve üstü sürümlerinde çalışıyor. Zaten WSL kuruluysa bu komut yardım metnini basar, o zaman doğrudan ikinci adıma geç.

# macOS
brew install tmux

# Ubuntu, Debian ve WSL
sudo apt install tmux

# Fedora
sudo dnf install tmux

# Arch
sudo pacman -S tmux

tmux'ın mantığı şu: önce Ctrl+b'ye basıp bırakıyorsun, sonra komut tuşuna. Aynı anda değil, arka arkaya. Ctrl+b'ye tmux'ta ön ek tuşu deniyor ve neredeyse her şey onunla başlıyor. Altta kalan koyu çubuğu gördüğün an bir tmux oturumunun içindesin demektir.

Buradaki ajan kelimesi oturuma verdiğin isim, istediğini yazabilirsin. İsim vermek şart değil ama üç oturumun olduğunda hangisinin ne olduğunu bilmek istiyorsun. Bütün tuş atamalarını görmek istersen Ctrl+b sonra soru işareti, çıkmak için q.

Bunlar hata değil, tmux'ın varsayılan davranışı. Ama bilmeden karşılaşınca insan aracın bozuk olduğunu sanıyor.

Birincisi ve en can sıkıcısı: fare tekerleği çalışmıyor. tmux'ta fare desteği varsayılan olarak kapalı, yukarı kaydırmak için Ctrl+b sonra köşeli parantez ile kaydırma moduna giriyorsun, ok tuşlarıyla geziyorsun, q ile çıkıyorsun. Ajanın ürettiği uzun çıktıyı okumaya çalışırken ilk takılacağın yer burası. Kalıcı çözüm fareyi açmak.

# ~/.tmux.conf dosyasına ekle
set -g mouse on

# Açık oturumda hemen uygulamak için
tmux source-file ~/.tmux.conf

İkincisi: bölme tuşları sezgiye ters. Yüzde işareti ekranı yan yana ikiye ayırıyor, çift tırnak alt alta. tmux'ın kendi dokümanında bunlara yatay ve dikey bölme deniyor ama isimler bölmelerin dizilişini değil, ayıran çizginin yönünü anlatıyor. Ezberlemenin kısa yolu yok, ikisini de bir kere dene ve hangisinin ne yaptığını gör.

Üçüncüsü: Ctrl+b bazı programlarla çakışıyor. Emacs ve bazı terminal araçları o kombinasyonu kendileri kullanıyor. tmux ön ek tuşunu değiştirmene izin veriyor, ayar dosyasındaki prefix seçeneğiyle. Çakışma yaşamıyorsan dokunma, varsayılan iyi bir seçim.